مثل یک بازی

مرد گفت: حرف هایی را که به مادرت گفتی، واقعیت نداشته؟ نه؟
کدام حرف ها؟
. زن گفت: این که به بز تبدیل شده بودی! نابینا شده بودی و جنگلبان پیر تو را به خانه ی مادر بزرگت برگرداند.چرا! همه اش راست بود.
. زن گفت: شوخی می کنی؛ لابد داشتی قصه ی جدید مادر بزرگت را برای مادرت تعریف می کردی.
قصه ی جدید مادر بزرگم؟ آن هم با تلفنه همراه آقای شما؟ نه!
. زن گفت:چرا ؛ قصه بود.
. مرد ادامه داد:همه ی حرف هایت قصه بود.
اصلا خودت هم توی قصه زندگی می کنی؛ وجود نداری!
دارم!
.. زن گفت: نداری!